Мапа публичных прастораў Менску

Для таго, каб у поўнай меры прааналізаваць дадзеныя аб дзейнасці, поспеху і зменах грамадскіх прастораў і іх уплыў на грамадзян, якія карыстаюцца гэтымі прасторамі, урбаністычная ініцыятыва “Добры горад” стварыла мапу грамадскіх месцаў Менску.
Час: травень 2017 — верасень 2017.
Лакацыя: Менск (Беларусь).
Прадмет: публічныя прасторы.


Паколькі гаворка ідзе пра шматфункцыянальныя месцы канцэнтрацыі, то гэтая ​​мапа складаецца з асобных слаёў, кожны з якіх адлюстроўвае размеркаванне карыстання гарадской прасторы ў адпаведнасці з той ці іншай мэтай або з тым ці іншым уяўленнем. Напрыклад, існуюць пласты грамадскай прасторы афіцыйных СМІ (якія гарадскія прасторы згадваюцца ў друкаванай прэсе, тэлебачанні і радыё для афіцыйных мерапрыемстваў), культуры (месца размяшчэння тэатраў, музеяў, кінатэатраў) і грамадскага транспарту (станцыі і прыпынкі, дзе людзі збіраюцца ў чаканні цягніка, трамвая, аўтобуса і тралейбуса). Асобны важны пласт – мапа грамадскай прасторы па Генеральнаму плану Менску 2016 г., які адлюстроўвае афіцыйнае прадстаўленне аб размеркаванні і інтэнсіўнасці выкарыстоўвання грамадскіх тэрыторый у горадзе.

Мапа грамадскіх прастораў Менску грунтуецца на гіпотызе, што грамадская прастора горада – гэта месца, якое актыўна выкарыстоўваецца яго жыхарамі і прыезджымі ў самых разнастайных мэтах.

Чым больш функцый рэалізуецца ў прасторы, тым яна, як правіла, лепш.

На дадзены момант на карту нанесена 11 слаёў. Для атрымання дадзеных выкарыстоўваліся розныя падыходы і крыніцы. Павелічэнне колькасці слаёў, фактычныя і метадалагічныя адрозненні паміж імі павінны кампенсаваць недасканаласць шэрагу дадзеных. Таму мапа грамадскіх прастораў будзе папаўняцца ў будучыні новымі пластамі.

Асноўныя высновы, зробленыя падчас працы над мапай

  1. канфігурацыя размяшчэння грамадскіх месцаў кажа пра безумоўную наяўнасць у Менску гарадскога цэнтра, дзе грамадская прастора актыўна выкарыстоўваецца ў розных мэтах. Цэнтр не мае дакладных межаў – яны вар’іруюцца ў залежнасці ад функцыі. У склад ядра ўваходзяць Прывакзальная плошча, плошча Незалежнасці, “стары цэнтр” (паміж вул. Кірава і Нямігай, Гарадскім Валам і вул. Янкі Купалы) з найбольшай канцэнтрацыяй у Верхнім горадзе, Траецкім прадмесці, а таксама тэрыторыя вакол Палаца спорту.
  2. да цэнтра таксама варта аднесці некалькі асобных субцэнтраў, якія знаходзяцца на невялікай адлегласці ад цэнтральнага ядра, але ў маштабе горада ўтвараюць з ім адно цэлае. Гэта раён станцыі метро “Інстытут культуры”, вуліца Кастрычніцкая і раён Старажоўкі ўздоўж праспекта Машэрава.
  3. асаблівую ролю ў размеркаванні грамадскай прасторы Менску грае частка горада, якую можна назваць “другім цэнтрам”. Гэта тэрыторыя, якая нанізана на праспект Незалежнасці на адрэзку паміж плошчай Перамогі і гарадком БНТУ з прымыкаючым да яе раёнам Камароўскага рынку. Прычына яго стварэння – наяўнасць шырокага зялёнага паса ўздоўж ракі Свіслач, які аддзяляе “другі цэнтр” ад цэнтральнага ядра.
  4. па наяўнасці шматфункцыянальнай грамадскай прасторы перыферыя горада моцна саступае цэнтру. Актыўнасць канцэнтруецца, як правіла, уздоўж некалькіх буйных радыяльных напрамкаў.
  5. плошчы – галоўныя элементы, якія фармуюць грамадскую прастору горада – прадстаўляюць найбольшую цікавасць. Іх актыўнасць моцна вар’іруецца і ў значнай ступені залежыць ад функцыянальнага напаўнення. У той жа час, мапа паказвае на наяўнасць у горадзе грамадскіх прастор, якія маюць прасторавыя характарыстыкі плошчы, але імі намінальна не з’яўляюцца.

Мапа прастораў Менска

Перайсьці да мапы прастораў Менска